به بهانه شهادت آوینی

یکی از قهرمان های دوران دبیرستان و ابتدای دانشگاه م،سید مرتضی آوینی بود.یادم هست تمام کتاب هایش را نمایشگاه یکجا گرفتم.تقریبا عمده انها را خواندم.واقعا دوست ش دارم،بخشی از نوع نگاه م به انقلاب و هنر و تعریف رابطه میان خودم و امام و رهبری را مدیون اویم. ساختار نهایی تربیت ش را منطبق بر تربیت حاج آقا یافتم،جنس ش واقعا خب بود. اون موقع ها که بیشتر می نوشتم و می خوندم،خیلی متاثر از او بودم،یه جمله ای داشت که مرتب با خودم زمزمه می کردم:

" آرمان خواهی انسان مستلزم صبر بر رنج هاست پس برادر خوبم، برای جانبازی در راه آرمان ها یاد بگیر که در این سیاره رنج صبورترین انسان ها باشی ...."

 البته من کجا و ذکر خیر ایشان کجا! خدا کند کمی هم از درد مندی مرتضی را من هم داشته باشم،اگه این درد نباش ه آدم هیچ گاه حرکت نمی کند.

/ 1 نظر / 5 بازدید