جلوه جلال الهی یا حسین!

عرب پیش از پیامبر را می توان گفت که تقریبا هیچ بوده اند،

کسی می آید،عزتشان می دهد،راه و رسم آدمیت یادشان می دهد،راهشان می برد،

قدرتمندشان می کند،از بندگی هوا و هوس به یکتا پرستی می رسند،

و ...

خطاب پیامبر می کنند که به جبران چه کنند!؟

رسول حق متعال از خود هیچ نمی گوید و امر الهی می رسد که بگو:

"قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی"

البته این هم بهره ای برای هدایت خودتان است

نشان راه است تا ره گم نشود

و بهتر است بگوییم خود راه است.

و انتم الصراط الاقوم

مودت را دوستی با عمل معنا کرده اند،

محبتی که به تمام است با همه مختصات دوست داشتن!

***

در باره ائمه علیهم السلام و رابطه میان ما و ایشان، سه تعبییر در قران کریم آمده است:

اطاعت،ولایت،مودت

"یا ایها الذین امنوا اطیعوالله و اطیعوالرسول و اولی الامر منکم..."

"انما ولیکم الله ورسوله و الذین امنوا الذین یقیمون الصلوه و یوتون الزکوه و هم راکعون"

"قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی"

***

این امکان که به اختیار خویش یکی از این سه گانه را انتخاب کنیم

شدنی نیست،

حکایت مودت همان رابطه عاطفی با ائمه علیهم السلام می باشد که خود این

رابطه عاطفی و قلبی، نگهدارنده اطاعت و ولایت ایشان می باشد.

***

اشک می ریزی،ناله می زنی،داد می زنی،

غصه داری، اندوهگینی،

عزا داری

در عزایشان و این طبیعت رابطه عاطفی است که اگر این چنین نبود، باید به خود لرزید 

و دانست که یک جای کار می لنگد.

***

هر کس که یاد کند مصیبت ما را و برای آنچه بر ما آمده گریه کند، درقیامت با ماست در

درجه ما.

هر کس ذکر مصیبت کند، گریه کند، بگریاند،چشمانش گریان نخواهد بود زمانی که تمام

چشمان گریان هست.

نفس های کسی که در عزای ما غصه دارد تسبیح و غم او عبادت است.

خداوند رحمت کند کسی را که امر ما را احیا کند.

امام صادق علیه السلام به من فرمودند :برای حسین علیه السلام شعر بخوان

خواندم،حضرت می گریست به شدت و مدام می فرمود شعر بخوان برای حسین

علیه السلام، تا انجاییکه صدای شیون و ناله از درون خانه حضرتش بلند شد،

حضرت فرمود اگر کسی ذکر مصیبت کند و ۵٠ نفر بگریاند بهشت بر او واجب است و این

عدد تا اینجا رسید که اگر خود بخواند و تباکی هم کند بهشت بر او واجب است.

برای هر چیزی ثوابی معادل است به غیر از اشک بر ما.

پسر شبیب اگر خواستی بر چیزی گریه کنی پس بر حسین علیه السلام گریه کن، اگر

اشک بر گونه هایت بریزد تمام گناهانت آمرزیده می شود....

... اشک در عزای ما صله و کمک به حضرت زهرا سلام الله علیها و پدر بزرگوارش در

مصایب ماست و ادا کردن حق ماست..

***

تمام آنچه که آمد در فضایل عزاداری،به عنوان عامل مقتضی عنوان می شود

و به تنهایی کفایت نمی کند

 یک قطره هم می تواند تمام آنچه که وعده داده شده را حاصل کند ولی به

شرط آنکه مانع نباشد.

و هیچ مانعی به مانند معصیت نیست که راه را بر ما می بندد،

چشم آزاد است که هر چه خواست ببیند، گوش به دلخواهش می شنود،زبان بی

حساب و کتاب صحبت می کند،

بعد به دنبال اثر گریه و هدایتیم!

هنگام حرکت کاروان کربلا، امام فرمود کسی که دینی از مردم به گردن دارد با ما نیاید!

***

گاهی چنان دلت می سوزد و اشکی می ریزد که خود می تواند رفع موانع کند

"من ارادالله به الخیر قذف فی قلبه حب الحسین و حب زیارته"



( عمده نوشته وامدار حاج آقاست)

 



/ 1 نظر / 7 بازدید
عطیه

سلام دوست گرامی وب پر نغز و خیلی گویا و راهشگایی دارید دست مریزاد وبلاگ شما رو از سرچی با عنوان آقا مجتبی تهرانی پیدا کردم. بعضی پست ها رو خوندم و بسیار لذت بردم. علی یارتون/[گل]