...

مسیر محل کار تا خانه، خیلی شلوغ است؛ پر از ازدحام. همین طوری خسته ام و فشردگی جمعیت مترو هم علاوه دیگری می شود که ته مانده های قوت روح م تمام شود. اما با همه این احوال، وقتی به میدان شهدا می رسم، ذوقی برم می دارد. هر چقدر هم خسته باشم دلم نمی آید که از ابتدای محله ایران را تا انهایش پیاده نروم! انگار فضای این کوچه پس کوچه ها، با تمام شهر تهران فرق می کند. نفس م چاق می شود. ایام عزاداری اهل بیت که می شود، فرقی ندارد به چه مناسبت ش؛ تمام محل پر می شود از سیاهی و هیئت. نیمه شعبان اش هم که مشهور است. اشک های عزای سید الشهدا علیه السلام، حیاتی دیگر به این کوی و برزن داده؛ دار و درخت های ش هم دیدنی است در بهار.  

/ 0 نظر / 12 بازدید